Το Σπίτι Με Τα Παράξενα

7. Playclothes From Faraway Places -  MOON WIRING CLUB   (Gecophonic Audio Systems)   7. 5  Why Does My House Make Creaking Noises – MOON WIRING CLUB   (Gecophonic Audio Systems) Όπως κάθε χρόνο εδώ και με εξαίρεση μία χρονιά, επιτρέπουμε στον εαυτό μας μία ζαβολιά στη θέση επτά. Κάθε αρχές Δεκέμβρη το περίφημο MOON WIRING CLUB μέσω του αρχιμουσικού και αντιπροσώπου του στο παρών σύμπαν, Ian Hodgson , απελευθερώνει νέα μουσική που την κυκλοφορεί μέσω cd και βινυλίου ταυτόχρονα αλλά επειδή δεν προλαβαίνουμε να ακούσουμε τα αφήνουμε παρακαταθήκη για την επόμενη ανασκόπηση . Κάθε φορματ περιέχει διαφορετικά κομμάτια κάθε φορά, άσχετα αν είναι κάτω από τον ίδιο τίτλο ή όχι. Η μουσική που εκπέμπεται από αυτή τη Λέσχη είναι κάτι που μόνο εξωδιαστατική μπορεί κανείς να τη χαρακτηρίσει. Σαν μουσικός αντίκοσμος που διασπάει κανόμνες Φυσικής και Αστρονομίας, δημιουργεί σκουληκότρυπα και ξαμολάει την παραγωγή του στον δικό μας βαρετό κόσμο. Η π...

08.   Strangers – MARISSA NADLER               (Sacred Bones) Η Marissa Nadler είναι πάντα εκεί. Δεν ήταν ποτέ ξένη αλλά  δεν την αναζητούσα ποτέ. Ακούω τα άλμπουμ της όταν κυκλοφορούν, έχω κάποια αγαπημένα τραγούδια αλλά γενικά την έχω δεδομένη και πάω για το επόμενο νέο όνομα. Μερικές φορές καταλήγω σε μετριότητες και τότε μπορεί να ξαναθυμηθώ να ακούσει τα εύθραυστα τραγούδια της. Να ακούσω την αγγελικά πλασμένη φωνή της. Να ομορφύνω τις μέρες μου με λίγη υγρή μελαγχολία και ήρεμη ομορφιά. Με έχει πείσει ότι είναι σημαντική τραγουδοποιός. Ότι είναι η αιθέρια προβολή της Patsy Cline και της Elizabeth Fraser. Μετενσάρκωση νεράιδας σε αναζήτηση του τόπου της.  Το ότι στις ετήσιες λίστες μου δεν την συμπεριλαμβάνω ( εκτός από το '' Was It a dream? '') είναι από τα παράξενα του ιστολογίου.  Όμως φέτος δεν θα συμβεί αυτό. Και οι δύο κυκλοφορίες της είναι μέσα στις λίστες μου.  Το '' Strangers '' είναι από τα ά...

09. Front Row Seat To Earth – WEYES BLOOD            (Mexican Summer) Ήταν μια από τις πιο ευχάριστες ανακαλύψεις τις χρονιάς για μένα άσχετα αν η δεσποινίδα έχει μακρά ιστορία, στο χώρο του alternative.  Η δισκογραφία της περιλαμβάνει παραλλαγές του ονόματος, συμμετοχές σε μπάντες αλλά σαν Weyes Blood το άλμπουμ που την καθορίζει είναι αυτό, το τέταρτο προσωπικό της.  Η φωνή της, απαλλαγμένη από πολλά εφέ, είναι πεντακάθαρη, κυριαρχεί, καθοδηγεί και συγκινεί σε όλο το άλμπουμ. Έχει τη δύναμη να απογειώνει τις συνθέσεις και να ενοποιεί αισθητικά όλες τις επιρροές τους από διάφορα είδη κυρίως από ψυχεδελική φολκ, country, αναγεννησιακή μουσική, σοφτ ροκ και λίγο blues .  Η ηχητική διαύγεια και δομή των συνθέσεων  δίνουν την αίσθηση ότι το άλμπουμ δραπέτευσε από άλλη εποχή και έχει το προτέρημα της αμεσότητας  με τον ακροατή που μπορεί να ταξιδέψει στην Α θέση σε μελωδικούς παραδείσους και να απολαύσει τραγού...

10. The Hope Six Demolition Project – PJ HARVEY             (Vagrant ) Η P.J. Harvey   δημιούργησε φέτος τον πλέον φιλόδοξο δίσκος της. Ίσως περισσότερο από τις δυνάμεις της. Όμως είναι η Polly που αγαπάμε. Είναι το κορίτσι που δεν θα την ικανοποιούσε άλλο ένα άλμπουμ συμβατικό με το προηγούμενο της. Δεν το κάνει ποτέ αλλά αυτή τη φορά η πρόκληση που έθεσε στον εαυτό της ήταν μεγάλη. Πολλά όργανα, ογκώδης παραγωγή, γυαλισμένη παραγωγή, μεγάλη μπάντα.   Τα καλά τραγούδια όμως παραμένουν καλά τραγούδια. Είτε με κιθάρα , είτε με ροκ σχήμα, είτε με μεγαλύτερο ροκ σχήμα. Είτε αντλώντας απ΄το αισθητικό σεντούκι του καλλιτέχνη είτε επιλέγοντας κατασταλαγμένες μουσικές έννοιες (φολκ, μπλουζ).   Μια απλούστερη παραγωγή και λιγότερα όργανα θα ήταν αρκετά για να αναδείξουν τις συνθέσεις της που παραμένουν για άλλη μια φορά στο ύψος της ποιότητας που γνωρίζουμε εδώ και 23 χρόνια. Δεν γίνεται άλλωστε ...

11. The Glowing Man – SWANS              ( Young God) Τα γνωστά. Το κύκνειο άσμα της τωρινής ενσάρκωσης των SWANS  είναι ένα γιγάντιο άλμπουμ με όλα όσα χαρακτηρίζουν το σχήμα, αυτής της δεκαετίας των '10 και που έχουμε διεξοδικά αναλύσει όλα αυτά τα χρόνια της  ογκώδους παρουσίας τους στην underground ροκ κοινότητα.  Περιλαμβάνει κάποιες μελωδικότερες στιγμές αλλά είναι το ίδιο απαιτητικό Μαύρο Ηχητικό Θηρίο που δεν χαϊδεύει αυτιά και και ψυχές.  Η φετινή σκοτεινή τελετουργία της μπάντας εξαπλώνεται εδώ σε οκτώ μέρη, όπου και πάλι κυριαρχούν οι ψαλμωδίες του Gira   με ερμηνεία  που παραπαίει μεταξύ Γης και Κόλασης, οι παρατεταμένες κλιμακώσεις και οι μεταπτώσεις από την νεκρική ησυχία έως τα εκστατικά ξεσπάσματα.  Ούτε αυτός ο δίσκος, μπορεί να βρει ακροατές που να τον ακούσουν πάνω από τρεις ή τέσσερις φορές από την αρχή ως το τέλος.  Η εμπειρία της καθολικής ακρόασης είναι επίπονη α...

12. New Decadence – MICHELLE GUREVICH            (self release) Αποφάσισε να αλλάξει από ''Chinawoman''  στο πραγματικό της όνομα, γιατί πλέον ήταν καιρός να ακολουθήσει ότι και οι οι υπόλοιποι αγαπημένοι της καλλιτέχνες, που  υπογράφουν με το πραγματικό της όνομα.  Το τέταρτο της άλμπουμ ξαναφλερτάρει με την συναισθηματική κατάπτωση και νοσταλγία όχι για να τις ξορκίσει να φύγουν μακριά αλλά για να τις αγκαλιάσει και  να τις ενσωματώσει με σκοπό να συμφιλιωθεί με αυτή.   Τα τραγούδια της έχουν πάντα αυτή την εμποτισμένη με υγρασία μελαγχολία, σαρκασμό και μετα- Cohen ική φθαρτότητα αλλά  έχουν καλύτερη παραγωγή από προηγούμενες ηχογραφήσεις διατηρώντας την μουντάδα τους .  Είναι ο απόλυτος σύντροφος για τα κρύα και υγρά πρωινά στις πόλεις ή της μεταμεσονύκτιας ατομικής ευθραυστότητας όπου απελευθερώνεται ότι δεν αποκαλύπτεται σε κοινή θέα όλη την ημέρα. Η γυναίκα έχει ένα προσωπικό στίγμα που...

13. In All That Drifts From Summit Down - A DEAD FOREST INDEX               (Sargent House ) '' Ηχογραφούν στην ίδια εταιρεία με τους RUSSIAN CIRCLES , Emma Ruth Randle και Chelsea Wolfe και γι' αυτό, μου κέντρισαν αμέσως το ενδιαφέρον. Έχουν ένα παλιότερο e.p. στην Denovali και έχουν συνεργαστεί και με τους SAVAGES .  Αγαπητά παιδιά λοιπόν μεταξύ φίλων και ήταν θέμα χρόνου να κάνουν αίσθηση με το ντεμπούτο τους. Τα τραγούδια του '' In All That Drifts From Summit Down '' είναι εσωστρεφή, θλιμμένα και πολύ εύθραυστα και καθοδηγούνται από τη φωνή του Adam Sherry που σαν αρσενική φωνητική εκδοχή της Victoria Legrand , είναι αρκετά κοντά στη συναισθηματική φόρτιση της, χωρίς όμως τον ηλεκτρισμό των BEACH HOUSE , κρατώντας το επίπεδο χαμηλόφωνο και εσωτερικό . Αλλού, η Chelsea Wolfe και η Θεία Μαυρίλα της βοηθούν αισθητικά στη δημιουργία υποβλητικού, μουντού περιβάλλοντος που αποζητά εστίαση και ακουστική πειθαρχία. Το ντο...