Το Σπίτι Με Τα Παράξενα

  Φορτσάτος και με την χαρούμενη κούραση της πρώτης μέρας να σβήνει μέσα στην αργία του Αγ. Πνεύματος, κατέβηκα με ανανεωμένο ενδιαφέρον για τη δεύτερη μέρα του Plisskën .   To line-up της ημέρας, μας ήταν περισσότερο οικείο ωστόσο όπως αποδείχτηκε τα ονόματα που δεν γνωρίζαμε πολύ ή και καθόλου έκαναν αξιομνημόνευτες εμφανίσεις. Η αρχή έγινε κατά λάθος, με την είσοδο στην Tunnel απλά για να ελέγξω ποιος έκανε έλεγχο και διαπίστωσα ότι μόλις είχε ξεκινήσει η Chakeiya Camille Richmond ή, όπως είναι γνωστή καλλιτεχνικά, keiyaA . Μεγάλωσε στο Σικάγο, ζει τώρα στη Ν. Υόρκη και έχει σπουδάσει τζαζ και άλτο σαξόφωνο. Αναφέρει ως επιρροές καλλιτέχνες της σόουλ όπως οι Chaka Khan , Patrice Rushen , μουσικοί της τζαζ όπως ο John Coltrane και ο Miles Davis αλλά επίσης έχει επηρεαστεί και από καλλιτέχνες όπως NIRVANA και SIOUXSIE AND THE BANSHEES.   Μας παρουσίασε ένα αντισυμβατικό σετ σε σχέση με το απαλό τζαζ ποπ ύφος του πρώτου της άλμπουμ. Ήταν αρκετά «αφυπνιστικό» και ...

Μετά την τραυματική ακύρωση του το 2020 και την περσινή επεισοδιακή του επιστροφή, φέτος, είναι ασφαλές να πούμε ότι  το  Plisskën  επανήλθε κανονικά. Δεν είχε κάποιο εμπορικό πρώτο όνομα φέτος, αλλά η υπόλοιπη σύνθεση αποτελούνταν από νέα ονόματα κυρίως, ευρείας ηχητικής αισθητικής και το καθένα, για τους δικούς του λόγους, μπορούσε να τραβήξει το ενδιαφέρον ενός ιδιαίτερου κοινού για κάτι όχι και τόσο maintream αλλά αρκετά αποδεκτό μέσα στο μουσικό περιβάλλον που αναπνέει. Η μέρα και το «πέρα-δώθε» ξεκίνησε από την αίθουσα Tunnel , με την Γερμανίδα  Rosa Anschütz , η οποία μου ήταν άγνωστη, ακούγοντας όμως το '' Their Blood '' από το δεύτερο άλμπουμ της, Goldener Strom , που κυκλοφόρησε τέλη Μαΐου, δεν μου έκανε μόνο μία δυνατή πρώτη εντύπωση αλλά και με κράτησε στο εσωτερικό, ηλεκτρονικό ταξίδι της  για το μεγαλύτερο μέρος της εμφάνισης της. Χρησιμοποιεί το δικό της διαμορφωμένο συνθ και τραγουδά απαγγέλοντας ενδιαφέροντες στίχους. Γι' αυτή λοιπόν την πρώτη ...

 Τα μουσικά φεστιβάλ κάνουν φέτος μουσική επαναφορά. Για την περίοδο αυτή θα υπάρχουν αναρτήσεις  με σκέψεις, φωτογραφίες και το γενικότερο κλίμα από αυτά που είδαμε ή νομίζαμε ότι είδαμε στα φετινά φεστιβάλ της προτίμησης μας. Σήμερα τα επεισοδιακά εγκαίνια του πιο καλοοργανωμένου και σταθερού φεστιβάλ τα έξι τελευταία χρόνια. Οι πόρτες άνοιξαν με καθυστέρηση μισής ώρας μόνο από το χρονοδιάγραμμα που είχε αναρτηθεί ώρες πριν στα «μέσα» άρα την προβλεπόμενη γκρίνια θα τη δεχτούμε μόνο από όψιμους ή ξεχασιάρηδες θαμώνες των καλοκαιρινών φεστιβάλ. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να ξεκινήσει και μισή ώρα αργότερα το πρόγραμμα κάτι που ήταν ΠΟΛΎ βολικό για μένα που ξεκίνησα με τη σκέψη ότι μάλλον θα έχανα το πρώτο σχήμα. Αλλά όταν βάδιζα προς την είσοδο της Πλατείας Νερού δύο χρόνια μετά από την τελευταία επίσκεψη, ήδη ακουγόταν η shoegaze-ish μουσική πανδαισία των YOUTH VALLEY . Και τι όμορφα και καθαρά ακουγόταν από την είσοδο! Καμία σχέση με την ομιχλώδη ηχητική της πρώτης τους εμφάνι...

Η δεύτερη επίσκεψη στο Death Disco μέσα σε μία μέρα (για την πρώτη μέρα διαβάστε την πρηγούμενη ανάρτηση) δεν είχε να κάνει αρχικά με το σχήμα που έπαιζε σαν headliner αλλά για το support. Οι CINEMASCOPE   έχουν εξαιρετική παρουσία φέτος στα δισκογραφικά δρώμενα της χώρας. Το '' A Crack On The Wall '' έχει γίνει ένα πολύ αγαπημένο άλμπουμ ξεκινώντας από τη βάση των οπαδών του σχήματος που είναι φυσικά το Death Disco . Ήταν επόμενο λοιπόν να υπάρξει πολύ θερμή ανταπόκριση στην είδηση του πρώτου τους live. Εδώ και χρόνια, από την κυκλοφορία του πρώτου τους άλμπουμ, σκεφτόμασταν ότι θα ήταν καλή ιδέα να βγει ο ήχος τους και ζωντανά. Διάλεξαν λοιπόν, τον τυπικό δρόμο (πράγμα που τους τιμά) να ξεκινήσουν δηλαδή ως support μπάντα και μετά βλέπουμε. Και ιδού λοιπόν: Ο Λεωνίδας Σκιαδάς , ξεχωριστή προσωπικότητα και motivator της goth Αθήνας τα τελευταία 25 χρόνια, ιδιοκτήτη και resident dj του αγαπημένου μας κλαμπ και ένα από τα καλύτερα παιδιά του χώρου, στη φωνή, ο Νίκος Δρ...