Σερφάροντας στη Γαλατοθάλασσα...

 Δεν αντέχω να μη σας πω ότι διέρρευσε, είκοσι μέρες περίπου πριν την επίσημη κυκλοφορία του. 

Και ότι οι 16 μικρές ηλεκτρονικές μουσικές,που απαρτίζουν τη μεγάλη επιστροφή του B.ENO,σε πρώτη ακρόαση ακούγονται οικείες και με προοπτική να ''ντύσουν'' άπειρες εικόνες και φιλμικές καταγραφές. Οικείες όσο δεν ήταν το ''Music For Films'' όταν πρωτοκυκλοφόρησε,αλλά το ίδιο συναρπαστικές και μαγικές.

Χωρίς κεντρικό θέμα,γέννημα αυτοσχεδιασμών και περιπέτειας σε καινούριους ηλεκτρονικούς τόπους,το άλμπουμ είναι για ήρεμες περιπλανήσεις του μυαλού και της ψυχής σε απροσδιόριστα τοπία,είτε μεγάλες πράσινες πεδιάδες,είτε το Άλφα του Κένταυρου, είτε κάποιο αόρατο προσωπικό εγκεφαλικό κελί συναισθημάτων,είναι αυτό.. Καθαρή,προσβάσιμη,γαλήνια ακόμα και στις εξάρσεις της,η μουσική του ''Small Craft On A Milk Sea'' λειτουργεί σαν ένα καταφύγιο.Λουφάζεις αφήνοντας την πραγματικότητα και στοχάζεσαι ένα καθαρότερο μέλλον..

Περαιτέρω ανάλυση δε χρειάζεται. Δεν περίμενα να κάνει ένα τέτοιο δίσκο το 2010,και χάρηκα που τον έκανε.
Το παιχνίδι με την ποπ το ξέρει,αλλά το συναρπαστικό παιχνίδι με την ηλεκτρονική μουσική που έκανε για χρόνια,είναι ακριβώς αυτό που τον κάνει τόσο σπουδαίο και αξεπέραστο.

Σ'ένα παιχνίδι, που ευχαρίστως και χωρίς καμμία προφύλαξη συμμετέχω ως ακροατής και δε με ενδιαφέρει που θα καταλήξει .Συνήθως δε θέλω να καταλήξει κάπου..... 
Είναι η τρίτη μεγάλη επιστροφή από ήρωες του Σπιτιού,για φέτος....