Planet Classics 2017: The Albums_46-50

Η παρουσίαση των υπόλοιπων πενήντα που θα ολοκληρώσουν τη φετινή ανασκόπηση, ξεκινά από σήμερα και όπως γνωρίζετε θα ολοκληρωθεί στις 20/12. Και φέτος Το
Σπίτι Με Τα Παράξενα συμμετέχει στη Blogovision. 

46. The Witch - PUMAROSA 

             (Fiction)

Σημαντικό ντεμπούτο από Βρετανικό Indie σχήμα είναι είδος προς εξαφάνιση τη σήμερον ημέρα. Αλλά οι PUMAROSA δεν αστειεύονται. Με το καλημέρα σας (πρόπερυσι με το single ''Priestess'') έδειξαν ότι το να έχουμε ένα δυνατό πρώτο άλμπουμ ήταν πολύ κοντά. Το κατάφεραν με ενάμιση χρόνο καθυστέρηση με καλή αποδοχή από έντυπα που έγραψαν γι' αυτό. Μόνο που ο ήχος αυτός δεν είναι trend και έτσι θα παραμείνει στη σκιά για φέτος.

Παραμένει όμως ένα σημαντικό άλμπουμ για το είδος.

 Με τραγούδια που διακρίνονται για τη στιβαρότητα τους και τη συναισθηματική τους δύναμη. Ερμηνευμένα από μια δυναμική φωνή που ότι κι αν ανακαλεί αιθητικά, το κάνει με την απαιτούμενη σοβαρότητα. 

Οι ενορχηστρώσεις στιβαρές και μαγνητισμένες από την παθιασμένη ερμηνεία της Isabel Muñoz-Newsome, απελευθερώνουν με επιβλητικό και δυναμικό τρόπο όλη τη συναισθηματική φόρτιση των τραγουδιών.

 Γενικά είναι μια τίμια παραγωγή που δείχνει γνώση και σωστό έλεγχο του υλικού του από τους μουσικούς.

Το Βρετανικό indie φέτος προκάλεσε λιγότερη βαρεμάρα και οι κύριοι λόγοι ήταν άλμπουμ σαν το ''The Witch''. Οι υπερασπιστές του λοιπόν θα έπρεπε να το τιμήσουν περισσότερο. Το ιστολόγιο αυτό το έκανε ήδη.

47. Door Girl - SHILPA RAY  

              (Northern Spy)

«Το ''Door Girl'' με το εξαιρετικό α-λα Νew York Dolls εξώφυλλό του, είναι νοσταλγικό, δυναμικό και τρυφερό όπως όλα τα προηγούμενα άλμπουμ της είτε σαν Shilpa Ray είτε σαν Beat The Devil, Shilpa Ray & Her Happy Hookers (σχήματα με τα οποία έχει ηχογραφήσει από την προηγούμενη δεκαετία) και διακρίνεται για την ποιοτική του σταθερότητα, τις εξάρσεις του, που ξεσηκώνουν ευχάριστα και τις ονειρικές ήσυχες στιγμές του.
Σίγουρα δεν ανήκει στο 2017 αλλά ποιός νοιάζεται πλέον τι χαρακτηρίζει τον «ήχο του 2017» από τη στιγμή που ζούμε σε μία ατέρμονη ανακύκλωση. »

Δεν έχουν αλλλάξει και πολλά από την τελευταία αυτή ανάρτηση. Είναι πρόσφατη ακρόαση και τα συναισθήματα παραμένουν. Ρετρό, νοσταλγικό, χαρούμενο με την ευρύτερη έννοια, το ''Door Girl'' είναι ένα άλμπουμ για την προσωπική Ν. Υόρκη της Shilpa Ray, ένα άλμπουμ για να ομορφαίνει τις ζωές μας. Απλά πράγματα.

48. Cost Of Living - DOWNTOWN BOYS 

               (Sub Pop) 

 

Τους είχαμε στα υπόψην από το προηγούμενο άλμπουμ τους αλλά στο ''Cost Of Living'' μας δίνουν να καταλάβουμε ότι μπορούν να γράφουν μαχητικά τραγούδια με έντονη punk μαγκιά και κυρίως ειλικρίνεια, χωρίς στείρους μουσικούς ή λεκτικούς φανφαρονισμούς και με μουσκή που «ζεματάει» και ηχητικά πιο γεμάτη και δυναμική από ποτέ. Περιγράφουν τους εαυτούς τους σαν '' bi bilingual sax punk party from Providence'' και θα το περνούσα σαν γραφικότητα αλλά όταν ακούω τα άλμπουμ τους, μου καθησυχάζουν από το γεγονός ότι δεν είναι και μάλλον δε θα γίνουν ποτέ GREEN DAY.

Διαθέτουν πλήρη επίγνωση της πλευράς που τάσσονται και για τους λόγους που γράφουν μουσική.

Ζουν και αντιμετωπίζουν με σοβαρότητα, θέματα, που στην Αμερική είναι περισσότερο σοβαρά από οποιοδήποτε άλλο μέρος τους πλανήτη (ρατσισμός, ομοφοβία, υποκρισία κ.α.) και έχουν αποδείξει με τις πράξεις τους ότι εννοούν κάθε γράμμα των στίχων τους. Με τις ευλογίες λοιπόν των THE CLASH, X-RAY SPEX, FUGAZI (o Guy Piccioto τους έκανε την παραγωγή) και άλλων πρωτογενών πανκ σχημάτων, το ''Cost Of Living'' ανακηρύσσεται το πιο ειλικρινές, ορθόδοξο πανκ άλμπουμ της χρονιάς κι ας κυκλοφορεί από τη Sub Pop....

 

49.Veld - DANIEL O' SULLIVAN

             (O Genesis)

Ο πολυοργανίστας και συνθέτης Daniel O' Sullivan, έχει πλούσια μουσική ιστορία από το 2003, καθώς συμμετείχε με διάφορους ρόλους, σε πολλά σχήματα, δικά του ή σαν guest. Ξεχωρίζουμε τους GRUMBLING FUR, τους ULVER, τους ÆTHENOR και τους SUNN Ο ))). 

Το ''Veld'' είναι το πρώτο προσωπικό του άλμπουμ και αποτελείται από τραγούδια που ηχογραφήθηκαν μεταξύ 2010 και 2016, παράλληλα με τις συνεργασίες του. Ο τίτλος προέρχεται από το ''Veldt'' ιστορία του Ray Bradbury που μαζί με τους COCTEAU TWINS, ALICE COLTRANE, Tony Conrad κ.α. αναφέρονται ως κύριες επιρροές για τη δημιουργία του δίσκου. Σε αντίθεση με τα σχήματα που έχει ηχογραφήσει ως τώρα, στο ''Veld'', κυριαρχούν οι χαμηλοί και ήρεμοι τόνοι, οι φολκ αναφορές σε ποπ περιτύλιγμα αλλά και υπερβάσεις του είδους, πάντα όμως συμμετρικά και αρμονικά με το όλο σύνολο.

Η καθαρή και κελαρυστή παραγωγή δημιουργεί ένα ευχάριστο μουσικό περιβάλλον που χαρακτηρίζεται από πνευματικότητα και επίκληση κάθε είδους καλών στοιχείων μουσικών και μη. Η νηφάλια και ξεκάθαρη ματιά του συνθέτη δεν περνά απαρατήρητη. Το ταλέντο του αναδεικνύεται και σαν ακροατής έχω πιάσει τον εαυτό μου να βυθίζεται με ευχαρίστηση από τα ηχητικά κύματα και να έλκεται από τις αλλαγές που επιχειρεί διασπώντας μια ασφαλή οδό ακρόασης σε μικρά λαμπερά μονοπάτια που προτρέπουν για περπάτημα και εξάπτουν αν όχι τη φαντασία τουλάχιστον την περιέργεια. 

50. Half A Century Sun- THE MAN FROM MANAGRA

              (Inner Ear)

 

Κάποτε ήταν ένας από τους κορυφαίους παραγωγούς σε μια μικρή αλλά ανερχόμενη σκηνή της ποπ και της ροκ στην Ελλάδα. Οι προσωπικές του ηχογραφήσεις στη δεκαετία του '90 και του'00, σε καθαρά σε ambient electronica ύφος ήταν έργα συνέπειας, οράματος και ομορφιάς. Με το τωρινό του σχήμα ο Coti K. δημιουργεί πλέον ορθόδοξα ποπ τραγούδια. Όπως και στο πρώτο άλμπουμ έτσι και στο ''Half A Century Sun'', τα τραγούδια δεν έχουν καμμία διάθεση αισθητικής αλλαγής και περιπέτειας. Παραμένουν σε πλαίσιο δομημένο με όλα τα ουσιώδη στοιχεία ενός ποπ τραγουδιού. Χαρακτηριστικά κουπλέ, μελωδικά ρεφρέν και γέφυρες, αρμονία και καθαρή παραγωγή. Τα πάντα απλά και απέριττα. Τα πάντα ήρεμα και εξωστρεφή. Κοντά σε Φύση που δεν έχει άσφαλτο, μπόχα από σκουπιδοτενεκέδες και ένταση. Με μία και μόνο προϋπόθεση:Τραγούδια για να τα τραγουδά κανείς. Να αποτυπώνονται στο υποσυνείδητο σαν τις τελευταίες ρανίδες Ομορφιάς που μπορεί να γνωρίσει ποτέ ο πλανήτης.

Ο πλανήτης συμπλήρωσε πενήντα ετήσιους κύκλους γύρω από τον ήλιο. Μισός αιώνας πέρασε με τον Coti K. επίτιμο κάτοικο της. Και ο καλλιτέχνης με το φετινό του δίσκο προσφέρει ένα ευχαριστήριο δώρο για να περάσουν από εδώ και πέρα πιο ευχάριστα, οι ετήσιοι κύκλοι καθενός από εμάς..