Rizitiko

''Tα ριζίτικα τραγούδια είναι το παλαιότερο είδος κρητικής μουσικής και προέρχονται κυρίως από τη Δυτική Κρήτη, ωστόσο είναι διαδεδομένα και στην κεντρική και ανατολική Κρήτη. Ρίζες, είναι οι υπώρειες των βουνών. Μια άποψη λέει ότι από τις ρίζες των βουνών έλαβαν την ονομασία τους αυτά τα τραγούδια, από τον Ψηλορείτη, τη Δίκτη και τα Λευκά Όρη. Μια άλλη άποψη υποστηρίζει ότι τα τραγούδια της ρίζας, των προγόνων, της γενιάς, τα ονόμασε ο λαός Ριζίτικα. Σήμερα με τον όρο ριζίτικα νοούνται όλα εκείνα τα τραγούδια αγνώστων δημιουργών τα οποία έφτασαν στις μέρες μας μέσω της παράδοσης από περασμένους αιώνες..''

Τα ριζίτικα τραγούδια δεν έχουν ονόματα, αναφερόμαστε σε αυτά με τον πρώτο τους στίχο, ή με κάποιον άλλο στίχο τους. Τα ριζίτικα τραγούδια δε χορεύονται, χωρίζονται παραδοσιακά σε τραγούδια της τάβλας και της στράτας. Ο Παπαγρηγοράκης Ιδομενέας στο βιβλίο του Τα Κρητικά ριζίτικα τραγούδια, τα ταξινόμησε σε 32 μελωδίες, ενώ βρήκε 31 τραγούδια να έχουν δικές τους μοναδικές μελωδίες, πάντα σε μείζονες κλίμακες. Η μουσική τους είναι σοβαρή και με στοιχεία πόνου. Τυπικά, πρώτα άδεται ένας στίχος από έναν τραγουδιστή και κατόπιν επαναλαμβάνεται χορωδιακά, χωρίς αυτό να είναι απαραίτητο. Δεν υπάρχει πάντα ομοιοκαταληξία, ο στίχος δεν είναι πάντα δεκαπεντασύλλαβος αν και αυτός υπερέχει στατιστικά.'' ( Βικιπαίδεια)

Έχουν περάσει δύο χρόνια σχεδόν από εκείνη τη μαγική βραδιά που ακούσαμε για πρώτη φορά το πτυχιακό project της Ρένας Ρασούλη γ.κ.ω. Venus Volcanism, πάνω στη δική της εκδοχή για τέσσερα γνωστά ριζίτικα τραγούδια. 
Σας είχα γράψει τότε τις εντυπώσεις μου από εκείνο το όμορφο, αξέχαστο βράδυ. 
Ήρθε ο καιρός όμως και τα τέσσερα ριζίτικα συν ένα πέμπτο (Ο Καύκος-The Dream) που δεν κατάφερε να μας το παρουσιάσει εκείνο το βράδυ να τραβήξουν την προσοχή της  Weaponise Your Sound, θυγατρικής της Optimo records, και να κυκλοφορήσουν επίσημα σε βινύλιο και να τις εδραιώνοντας και περνώντας τις σε ένα ακόμα πιο διευρυμένο κοινό δικαιώνοντας ίσως όλους εμάς που ακολουθούσαμε και υποστηρίζαμε τα τραγούδια αυτά είτε κάνοντας like είτε παίζοντας τα στις εκπομπές μας την περίοδο που ήταν ανεβασμένα στο soundcloud.

Είναι η δεύτερη σημαντικότερη δισκογραφική κυκλοφορία από τις τρεις που έχω στο μυαλό μου (Haunted της May Roosevelt η πρώτη, Riza των Villagers Of Ioannina City η τρίτη) στις οποίες η Ελληνική μουσική παράδοση, γίνεται η μήτρα για τραγούδια που βρίσκονται κοντά στο αρχέγονο πνεύμα αλλά αποτελούν και μουσικό κόμβο ταυτότητας και δεσμού ανάμεσα σε ακροατές που ακούνε μουσική με διαφορετικούς άξονες προσέγγισης από αυτούς της απλής χειραγωγίσιμης ακρόασης ή των εμπορικών επιταγών.
Για το άλμπουμ αυτό δεν χρειάζεται να σας γράψω κάτι παραπάνω από αυτά που είχα αναφέρει στην παρουσίαση τους ζωντανά. Απλά να υπενθυμίσω ορισμένα πράγματα.
Η προσέγγιση της Ρένας δεν έχει τη βουνίσια απλότητα και αυστηρότητα, των πρωτότυπων. 
Μέσω ηχογραφημένων φυσικών ήχων, ambient στρωμάτων και με την μελωδικότερη φωνητική τους απόδοση δημιουργεί μια τρισδιάστατη απεικόνιση της Φύσης που τα γέννησε, ένα ηλεκτρονικό αποτύπωμα της μυσταγωγίας των βουνών και εκφράζει την απόλυτη υπόκλιση στο μεγαλείο τους αλλά και ενισχύει παράλληλα, τις ιστορίες των τραγουδιών-από απλές αναφορές στο Φυσικό Κάλλος μέχρι τις σχεδόν υπαρξιακές αναφορές αλλά και όνειρα ελευθερίας.
Η Ρένα Ρασούλη δεν γνωρίζει απλά τα συγκεκριμένα ριζίτικα. Δεν τα άκουσε κάπου για να τις αρέσουν και να τα διασκευάσει. Τα έχει στο DNA της, μεγάλωσε με αυτά. 
Σε συνδυασμό με το χάρισμα της Φωνής που διαθέτει οι εκτελέσεις αυτές αποκτούν εγκυρότητα και αυτό φαίνεται στην ποιότητα και το βάθος της συναισθηματικής φόρτισης κατά την ακρόαση. 
Από ένστικτο και μόνο η προσέγγιση αυτή είναι απόλυτα φυσική και κάποια στιγμή θα γινόταν. 

Πέρα από τις πρωτότυπες ή καθιερωμένες εκτελέσεις, οι οποίες  έχουν τη δική τους δύναμη και ομορφιά, η νεώτερη αυτή προσέγγιση, «υπό μορφή νανουρίσματος και θεραπευτικής προοπτικής», των συγκεκριμένων ριζίτικων έχουν την δική τους φρέσκια ποιότητα και άποψη.
 Η φωνή σε τέτοιους τόνους αποτυπώνει την ομορφιά των τραγουδιών όπως δεν την έχουμε ακούσει και είναι εντυπωσιακό το πως ορίζει και διευθύνει το υλικό της με αυτή.
Ακόμα και ηχογραφημένο πλέον, το υλικό αυτό δεν ξεφεύγει από την πρωτότυπη αίσθηση που ένιωσαν ακροατές και ακροάτριες, εκείνο το βράδυ της πρώτης τους παρουσίασης. 
Παραμένει κάτι σαν ένα μικρό τελετουργικό για επανασύνδεση με  την ψυχή μας, τους δεσμούς που μας συνδέουν ως οντότητες και μια αναζήτηση ισορροπίας από το τοξικό περιβάλλον που απλώνεται και διαστρέφει όλες τις φυσικές μας λειτουργίες και συναισθήματα. Ταυτόχρονα είναι και ένα προσωπικό ταξίδι προς τα πίσω ανακαλώντας μνήμες και ομορφιές από μια εποχή που πρέπει όλη να επανερχόμαστε τακτικά.
Όλα αυτά λοιπόν καταγεγραμμένα επίσημα και πλέον αιώνια σε αυτό το δίσκο, παραμένουν μια Πηγή Ομορφιάς και γνήσιας καλλιτεχνικής έκφρασης που θα θέλαμε να έχει συνέχεια, αναγνώριση και επιρροή.