Το Σπίτι Με Τα Παράξενα

Το 2011 οι WHITE RING είχαν κυκλοφορήσει ένα mixtape με ακυκλοφόρητες μίξεις δικών τους τραγουδιών αλλά και θεοσκότεινα, επίσης των ίδιων, ρημιξ σε τραγούδια των NINE INCH NAILS , Rick Ross, Wackaflocka και Rihanna . Μέσα στην βορβορώδη, σκοτεινή και αδυσώπητη μεριά της Witchhaus ήταν άλλη μια συναρπαστική στιγμή που ακούγαμε με πολύ ενδιαφέρον τότε αλλά και σήμερα... Στην επίσης αδυσώπητη, βορβορώδη και ύπουλη εποχή που ζούμε το witchhaus είναι πλέον παρελθόν αλλά οι WHITE RING μας υπενθύμισαν πέρυσι ότι μπορεί και να κυκλοφορεί σαν ζόμπυ που και που. Φέτος το Νεοϋρκέζικο δίδυμο παρουσιάζει τη συνέχεια εκείνου του mixtape. Το '' Chaind Volume 2 (Flooded) '', έχει αποκλειστικά συνθέσεις του σχήματος, ακυκλοφόρητες, demo και κάποια καινούρια.  Θα ξεχωρίσετε αμέσως τις heavy metal ριπές του '' Claustrophobic '', την σύντομη, σχεδόν απαλή Witchaus ελεγεία του '' Crushed '' και την industrial άσκηση του '' For Rotation ...

“In seeking of new challenges, our latest work Individual Drops, is focusing on new evolving sonic material from a more microscopic point of view, by integrating more obvious granular synthesis ideas. The purpose is to create a new formula that works both in sculpting sound design, and the same time respects our dystopian orientation as an archetype. At this point, we engage more intensive, ever changing, faintly anorgasmic, sonic motifs, that work as a guidebook to an overall fragmented picture. Arcadia, as an art form that can be used as a metaphor of utopia, is always present at the background of that image, holding all parts together, like an anchor in a turbulent sea, resembling the Argo floating on these angry waters. Space or Khoros is a variable of time balancing from small to large places, but not in an paternal way. Granular synthesis at its core, forming each sound in a discrete way, like a drop of rain falling in a pit of clear water.” ( ICE_EYES ) Από τότ...

Αυτή τη φορά ο πρώτος καλοκαιρινός δίσκος του 2019 ήρθε νωρίτερα. Το δεύτερο άλμπουμ των ALTIN GÜN κυκλοφορεί αυτές τις μέρες από την Glitterbeat και είναι η απόλυτη συνέχεια του περσινού πρώτου τους στην Bongo Joe . Δέκα ακόμα συνθέσεις παλιών Τούρκων μουσικών, προσαρμοσμένες με απόλυτη αίσθηση σεβασμού από το σχήμα.  Σφιχτές funk και ψυχεδελικές φόρμες συναντούν τις αρχικές μελωδίες και τις μετατρέπουν σε νέες μαγικές συνθέσεις που προκαλούν ψυχική ευφορία και συναισθηματική εγρήγορση. Το '' Gece '' δεν διαφέρει αισθητικά αλλά είναι περισσότερο στιβαρό και ρυθμικό από το '' On '' .  Το σχήμα ακούγεται ακόμα πιο δεμένο και μεταφέρει για άλλη μια φορά όλο το κέφι και τον ενθουσιασμό του στον ακροατή που στη δικιά μου περίπτωση έχω το δίσκο σε συνεχή επανάληψη εδώ και μέρες.  Παράλληλα ξεκίνησα να ψάχνω ταυτόχρονα και τα πρωτότυπα, επιβεβαιώνοντας ότι πρόκειται για μερικά ακόμα άγνωστα διαμάντια της Τούρκικης μουσικής παράδοσης....

Το έβδομο κεφάλαιο της σειράς ''A Distant Sadness'' είναι η μουσική συντροφιά σε έναν παγωμένο από συναίσθημα και πνεύμα κόσμο. Είναι ο μουσικός αντίλογος σε κάθε ηχητική, λεκτική και οπτική ύβρις προς το ανθρώπινο πνεύμα που μας περιβάλλει και μας προσβάλει καθημερινά. Συνθέσεις απελευθερωμένες από περιττή βαρύτητα και νευρώσεις, διαχέονται σαν ζωογόνα δύναμη μεταφέροντας μέρος της Μαγείας και Ομορφιάς της Μουσικής σε έναν κόσμο ματαιοδοξίας και παραζάλης γυρίζοντας το βέλος προς τα πάνω. Επιλέξαμε από εξαιρετικές ηχογραφήσεις της εποχής μας αλλά και παλιότερες συνθέσεις που ενδεχομένως έχετε ακούσει και στις εκπομπές, ανοίγοντας δίαυλους προς jazz και new age κατευθύνσεις. Για την ακρόαση οι ελάχιστες απαιτήσεις περιλαμβάνουν χρήση ακουστικών, μέση στάθμη έντασης, διάθεση για αργές ταχύτητες και ονειροπόλημα. Ποτά και αφεψήματα δεν είναι απαραίτητα αλλά βοηθούν στην μεγιστοποίηση της απόλαυσης... Αναζητήστε τα υπόλοιπα πέντε βάζοντας τη φράση: ...

Η συλλογή ''Les Electrofleurs Du Bien'' είναι η πρώτη κυκλοφορία της νεοσύστατης Gross Diskos που εδρεύει στη Θεσσαλονίκη.  Αποτελείται από δύο καλαίσθητες κασέτες ( Την Fleurs Rouges και την Fleurs Vertes ) και περιλαμβάνει δεκαοχτώ Ελληνικές και δύο Βρετανικές συμμετοχές από σχήματα και μουσικούς, με σύντομες στην πλειοψηφία τους συνθέσεις που καλύπτουν πολλά πεδία ηλεκτρονικής μουσικής, με κυριαρχία της ambient.  Ο τελικός πίνακας είναι μια πολύ όμορφη πεδιάδα από διαφόρων αποχρώσεων ηλεκτρολούλουδα που προκαλούν αρκετή ευχαρίστηση, ονειροπόλημα, συγκίνηση, ζεστασιά και αίσθηση ασφάλειας ακόμα και όταν στριφογυρνούν στο σκοτάδι.  Με εξαίρεση τον ION και τον VIRIDIAN GREEN που «ανθίζουν» εδώ και 35 χρόνια στην Αθήνα οι περισσότεροι συνθέτες που συμμετέχουν ανήκουν στην παρούσα δεκαετία, έχουν γράψει τη δική τους ιστορία στο χώρο που κινούνται και έχουν δώσει μερικές από τις καλύτερες τους συνθέσεις. Χωρίς να έχουν να ζηλέψουν τίποτα από τις υπερλουστ...

Το φεστιβάλ αυτό υπό την αιγίδα της Στέγης Γραμμάτων και Τεχνών είναι ήδη καταξιωμένο και κάθε χρόνο περιλαμβάνει ενδιαφέρουσες μουσικές προτάσεις για αυτούς που ψάχνουν τη μουσική διαφορετικά, επεκτείνεται δε και σε άλλες μορφές Τέχνης. Φέτος την τέταρτη μέρα θα εμφανιζόταν η Aïsha Devi , γεγονός που έπρεπε να καλυφθεί από το ιστολόγιο, αφού πέρυσι ήταν από τις μουσικούς που παρακολουθούσαμε στενά και φανατικά. Μαζί με την Devi θα έβλεπα για πρώτη φορά ζωντανά μιά από τις ανερχόμενες καλλιτέχνιδες της ελληνικής ηλεκτρονικής σκηνής , την Κρυσταλλία Θεοδώρου γ.κ.ως Crysta Corniza ή απλά cORNIZA και δύο άγνωστα σε μένα σχήματα τους Λιβανέζους TWO OR THE DRAGON και το τρίο των Jérôme Noetinger ( Γαλλία) & Robert Piotrowicz (Πολωνία) & Anna Zaradny ( Πολωνία). Όλοι οι μουσικοί που συμμετείχαν έχουν αρκετά μεγάλο βιογραφικό και κυρίως φιλοσοφία πίσω από το έργο τους την οποία φρόντισαν να μας επιδείξουν με τον καλύτερο τρόπο, μέσω της παρουσίασης του έργου ...

Η δεκαετία του '70 έφτανε προς το τέλος της. Το πανκ, το νέο ροκ, οι KRAFTWERK και ο D. Bowie , ήταν οι νέοι «ορατοί» ήρωες ενός νέου μουσικού κόσμου που αναδυόταν. Ο Scott Walker ήταν πλέον ξεχασμένος από όλους και περνούσε φάση κατάθλιψης. Η επιστροφή των The Walker Brothers δεν ήταν και τίποτε ιδιαίτερο, ενώ τα προσωπικά του άλμπουμ διακρίνονταν για τη συντηρητική τους φινέτσα. Αν μη τι άλλο ότι τραγουδούσε ο Scott Walker ανέβαζε καράτια με την πρώτη βαρύτονη φράση. Το 1978 οι The Walker Brothers επέστρεψαν με το '' Nightflights ''. Φαντάζομαι τον εαυτό μου εκείνη την εποχή, αν είχα μεγαλώσει στα '70'ς να βγάζει το βινύλιο από τη θήκη βαριεστημένος. Και ακόμα πιό βαριεστημένος να βάζει τη βελόνα στο δίσκο. Να ανοίγει την ένταση με ένα τεράστιο χασμουρητό που το διαδέχτηκε μια ειρωνική έκφραση του προσώπου του. ''Μπα; Ξεκινάνε με έγχορδα; Και τι διαστημικό μπάσσο είναι αυτό; Ρε συ, μπάς και έβαλα το '' Lodger '...