Το Σπίτι Με Τα Παράξενα

Η εβδομάδα αυτή που διανύουμε είναι μια πολύ διαφορετική Μεγάλη Εβδομάδα για όλους μας. Ύστερα από παρατεταμένη καραντίνα, με τον αέρα να γίνεται καθαρότερος, την πόλη να γίνεται περισσότερο ανθρώπινη, το Βόρειο Ημισφαίριο να είναι κάτω από ένα κοινό βάσανο/εχθρό που έχει επηρεάσει τις ζωές όλων σίγουρα είναι εβδομάδα Παθών για την ανθρώπινη Φυλή. Όμως η μεγάλη διαφορά είναι ότι ξαφνικά υπάρχει σταθερή αλληλεγγύη εξαιρουμένων των πολιτικών κομμάτων, των τρολ τους και διάφορους γραφικούς σκατόψυχους που βρήκαν και πάλι την ευκαιρία να προβάλλουν τον Τοξικό εαυτό τους αυτές τις αρκετά ζόρικες ώρες.  Κυριαρχεί ψυχραιμία, ακόμα και στη θλίψη για τις απώλειες αγαπημένων προσώπων υπάρχει μια παγωμένη αξιοπρέπεια για μη υποταγή στη «θανατίλα» των ημερών. Τέτοια εποχή δεν θέλω να κάνω αυτοκριτική. Δεν θέλω να γυρίσω στα εσώψυχα μου. Δεν με ενδιαφέρει οτιδήποτε έχει να κάνει με εσωτερική αναζήτηση. Αυτή η Μ. Εβδομάδα γυρίζει προς την εξωστρέφεια. Όχι προς το γλέντι αλλά προς την γεν...

Ανακάλυψα ανήμερα του θανάτου του, το μοναδικό προσωπικό του άλμπουμ ( Whoops, I'm An Indian ) που κυκλοφόρησε το 1998 και περιλαμβάνει samples από παλιά 78άρια των αρχών και μέσων της δεκαετίας του '20 σε συνδυασμό με beat. Λυπάμαι που δεν το είχα ανακαλύψει το 1998, γιατί μπορεί να μην ήταν άλμπουμ αναφοράς, ήδη η ''ιδέα'' κυκλοφορούσε πολύ εκείνα τα χρόνια, αλλά ήταν εξαιρετικά δομημένο, στιβαρό και μια πολύ όμορφη και πετυχημένη κίνηση τελικά ώστε να επαναφέρει τη γοητεία και την περιέργεια σε πρώτο πλάνο για την παλιά μουσική. Τελικά κάποιοι άνθρωποι φεύγουν ή θα φύγουν από τον πλανήτη και τότε θα ανακαλύψουμε τη λάμψη τους. Βέβαια η συλλογή '' Stay Awake: Various Interpretations of Music from Vintage Disney Films '' που κυκλοφόρησε το 1988 και περιείχε διασκευές σε τραγούδια από τις ταινίες της Disney ήταν μία όαση που άκουγα συχνά τότε και το όνομα του συχνά πυκνά το έβρισκα μπροστά μου με πολύ μεγάλη χαρά και περιέργεια πάντα. Γε...

Οι ραδιοφωνικές εκπομπές μέσα από Το Σπίτι Με Τα Παράξενα είναι πάντα μια σταθερή απόλαυση. Ενίοτε όμως κάποιες φορές υπάρχουν και επιπλοκές στην ζωντανή τους απόδοση. Γι΄αυτό καθιερώσαμε το 2014 μια σειρά Cloudcast για να το διορθώνουμε. Ως τώρα έχουν βγει τρία τέτοια 'cast. Σήμερα παρουσιάζουμε το τέταρτο. Είναι η εικοστή πρώτη εκπομπή του όγδοου κύκλου που δεν τα κατάφερε να βγει ζωντανά στις 29.3.2020. Όπως θα δείτε και στο playlist είναι ακόμα ένα ταξίδι σε διάφορα είδη που σχετίζονται με το παρόν και περιλαμβάνουν σχετικές αναφορές στο παρελθόν και σε εξώτερες διαστάσεις που και που. Playlist: DOGBITE – There was Time ELECTRIC FEAT – It's All Right THE PRETENDERS – Precious THE PRETENDERS – Hate For Sale THE DAMNED – Smash It Up, Pt.2 ROXY MUSIC – Editions Of You SUEDE – The Drowners DEEPER – This Heat SPECTRES – When Possessed Play COLD BEAT – Gloves BAMBARA – Sing Me To The Street NICK CAVE & THE BAD SEEDS – Do ...

Το νέο τραγούδι των THE DREAM SYNDICATE είναι ένα εικοσάλεπτο fusion που αναμιγνύει τζαζ, μπλουζ, ροκ, ψυχεδέλεια, ψυχεδελική σόουλ και προς το τέλος kraut επιχρωματισμούς σε συνεχόμενη ροή, χαλαρούς ρυθμούς και δίνει την αίσθηση  περιπλάνησης. Στο βίντεο φαίνεται ξεκάθαρα τι είδους περιπλάνηση είναι αυτή. Δεν είναι εντυπωσιακό μόνο γι΄αυτό όμως. Περισσότερο μας παρασύρει γιατί ακούμε ένα ιστορικό σχήμα που αναγεννήθηκε πριν από λίγα χρόνια και η τωρινές συνθέσεις τους δείχνουν μια σπάνια ωριμότητα και αντίληψη. Το '' The Regulator '' είναι μια σύνθεση που έχει την ισχυρή αντίληψη του τώρα, τη μνήμη αλλά και την καλλιτεχνική ωριμότητα που λίγοι κατακτούν στο πέρασμα του χρόνου. Τα είκοσι λεπτά της σύνθεσης δεν είναι για ευκαιριακούς ακροατές. Οι ακροατές για τους οποίους το όνομα THE DREAM SYNDICATE σήμαινε κάτι και η νοσταλγική του αύρα κυριαρχεί ας προσέξουν ιδιαίτερα τη σύνθεση γιατί  πρόκειται για κάτι οικείο που  τους ανεβάζει ακόμα ένα επίπεδο και τους...

Μετά την άκρως πετυχημένη πρώτη βραδιά του minifest πριν από ένα χρόνο, βρεθήκαμε, με πολύ μεγάλη χαρά, στη δεύτερη, στο Gagarin αυτή τη φορά. Η πρόσκληση ήταν σαφής. Να είστε από νωρίς γιατί ξεκινούν οι DATA FRAGMENTS . Και είναι αλήθεια ότι μετά από την εξαιρετική εμφάνιση τους τον περασμένο Οκτώβριο ανοίγοντας για τους DRAB MAJESTY δεν θα τους έχανα με τίποτε. Στην ολιγόωρη εμφάνιση τους, παίζοντας τραγούδια από το λατρεμένο πρώτο και μοναδικό ως τώρα άλμπουμ τους, κατέστη σαφές ότι είναι μια σοβαρή και δοσμένη μπάντα που κατέχει την πεμπτουσία του synthwave και darkwave, ακόμα και με τον μέτριο και αρκετά άδικο για την αισθητική τους ήχο που τους ακούσαμε αυτή τη φορά.  Το μπάσο σκέπαζε κιθάρες, φωνητικά και πλήκτρα αλλοιώνοντας ελαφρά το ηχητικό εκτόπισμα του σχήματος αλλά ακόμα κι έτσι ο προσεκτικός ακροατής μπορούσε να καταλάβει ότι έκαναν τη διαφορά και ότι ήταν ότι πιο ανανεωτικό και με προοπτικές ηχητικά μπορέσαμε να ακούσουμε εκείνο το βράδυ.  Τ...

Η περσινή τους κυκλοφορία '' Easy Dead/Red Mirror '' επανεκκίνησε την βαριά βιομηχανική μηχανή που γνωρίζαμε ως MECH▲NIMAL στις αρχές τις προηγούμενης δεκαετίας και που εξελίχτηκε ηχητικά μέχρι το '' ΔΠΔ '' στα μέσα της. Εκείνη την περίοδο δεν χρειάστηκε να αναρωτηθούμε για τη συνέχεια ή αν θα υπάρξει συνέχεια σε αυτό το μουσικό σχήμα του Γιάννη Παπαϊωάννου γιατί ήδη είχαν αφήσει ένα αυθεντικό και έντονο αποτύπωμα στη δισκογραφία της Ελληνικής επικράτειας. Η δεκαετία των '10'ς είχε ένα έγκυρο ηχητικό πλαίσι o πλέον σε παγκόσμιο επίπεδο και γι΄ αυτό το λόγο είδατε το πρώτο τους άλμπουμ τουλάχιστον μέσα στα είκοσι αγαπημένα αλλά και χαρακτηριστικότερα άλμπουμ του ΉΧΟΥ της δεκαετίας που μας πέρασε. Με το σινγκλ εκείνο λοιπόν και με την επιστροφή του Freddie F. σ τα φωνητικά, η παλιά αίσθηση κινδύνου και οι εικόνες της γκρίζας μεγαλούπολης άρχισαν να λαμπυρίζουν στον εγκέφαλο μου σαν συναγερμός προειδοποίησης. Οι MECHANIMAL προμήν...

« After thirteen years of creating songs with a message reflecting the decline of modern civilization, the state of the world has only gotten worse and The Van Allen are back to tell you all about it. The opening tracks of each side, which are parody in name only, offer sharp contrast to the idealism of 1969. Fifty years later, we still haven't given peace a chance, but can we? The Van Allen Belt have always presented politics with skeptical observation in the tradition of Roger Waters and Frank Zappa, rather than the optimistically naive songs of protest that showered the flower power scene. The project was founded in the first place under the premise that there weren't nearly enough honest songs on the radio. The latest effort also marks an expansion in diversity in both performance and recording method. Recorded in Pittsburgh, Zurich, Lisbon and Paris; it is an eclectic ensemble piece. A new decade is around the corner and The Van Allen Belt will be here with you, hop...