Το Σπίτι Με Τα Παράξενα

 Οι ALTIN G Ü N ολοκλήρωσαν την φετινή τους περιοδεία με μία θριαμβευτική εμφάνιση στο FUZZ club την προηγούμενη εβδομάδα στις 16.9.2022. Μετά από μία αναβολή ευτυχώς η, εδώ και τρία χρόνια, πολύ αγαπημένη μας μπάντα   κατέλαβε την σκηνή για να επιδείξει και σε μας το μουσικό της στυλ που, ευτυχώς, από την αρχή δεν αντιμετωπίστηκε είτε σαν γραφικό φολκλορ είτε σαν μια εγκεφαλική μίξη ανατολικών και δυτικών επιρροών αλλά μία πολύ πετυχημένη, αυθεντική μουσική αναβάθμιση της μουσικού σύμπαντος των μουσικών. Αυτό που παρακολουθούσαμε όλους αυτούς τους μήνες στα ανεβασμένα βίντεο από την τουρνέ του σχήματος η οποία κατέληξε στην Αθήνα, ήταν μια κεφάτη μπάντα, περισσότερο χαλαρή, που έπαιζε με περισσότερη ένταση τα τραγούδια της και έδινε αυτό που αναζητούμε στις ζωντανές εμφανίσεις κάθε φορά. Αμεσότητα και ένστικτο, παρά περισσή δεξιοτεχνία και ακρίβεια.  Έτσι, οι επιλογές από τους 4 θαυμάσιους δίσκους τους αλλά και δύο νέες διασκευές από το επερχόμενο παίχτηκαν ακ...

«CLAMM explore the confusion of what it is to be a young person trying to live an honourable life in this fucked up world. Their songs are about trying to navigate systems of power and oppression while retaining a healthy sense of self and mental health. Community, creativity, and catharsis are what they hope to achieve through their music. »  Ήταν ένα άθλιο καλοκαίρι για μένα αλλά τελείωσε .  Και μόλις θυμήθηκα ότι πέρυσι τέτοια εποχή ένα ροκ άλμπουμ από την Αυστραλία άρχισε να «ανάβει τα αίματα» και να θέτει την αρχή ενός ακόμα ανακουφιστικού και μουσικού Φθινοπώρου. Ε λοιπόν το κάρμα και φέτος μου πλασάρει έναν ακόμα rock δίσκο από την Αυστραλία που όπως και ο περσινός ( Comfort To Me - AMYL AND THE SNIFFERS , για να σας συνδέσω με τα περασμένα) δεν αναμενόταν αλλά μόλις ξεκίνησε να «ξερνάει» ηλεκτρισμό, ήταν σαν μια λυτρωτική καταιγίδα. Η «κάθαρση» μιας υγιέστατης ποστ πανκ/ροκ  επίθεσης τα από καταιγιστικά, θυμωμένα κιθαριστικά μέρη, σταθερούς, οργισμένους ρυθμούς κα...

  Το καλοκαίρι διανύει τον τελευταίο μήνα του, αλλά η ζέστη επιμένει, τα ηλιοβασιλέματα και οι ανατολές εξακολουθούν να είναι δροσερά και όμορφα. Επίσης, η μουσική φαίνεται ότι ακόμα μπορεί ακόμα να είναι χρήσιμη ως ενισχυτικό/θεραπευτικό/ασφαλής αγκαλιά/μια μορφή Τέχνης στην οποία μπορεί κάποιος να βασίζεται ακόμα. Εδώ είναι η δεύτερη και τελευταία έκδοση για το 2022 της σειράς μας "Resort Radio". Επιλέξαμε μερικά ζωντανά shoegaze και εναλλακτικά rock τραγούδια του 2022 για την ευχαρίστησή σας… Πάρτε μια βαθιά ανάσα, νιώστε τις ηλεκτρικές στρώσεις να σας διαπερνούν, εισπνεύστε ομιχλώδεις μελωδίες, εκπνεύστε όλη την αρνητική ενέργεια, περάστε όμορφα! Setlist: 1.           SILVERSUN PICKUPS – Dream At Tempo 150 2.      REQUIN CHAGRIN – Aujourd’hui, Demain 3.      HATCHIE – Lights On 4.      SRSQ – Saved for The Summer 5.      PURE HEX – Pedestal 6.    ...

  Φέτος το φανταστικό «θέρετρο» που εγκαινιάσαμε πέρυσι, φιλοξένησε λιγότερους θαμώνες ωστόσο η «μουσική περιποίηση» ήταν σε υψηλά επίπεδα για άλλη μια φορά. Χωρίς ακόμα η εποχή να πει την τελευταία της λέξη, επιλέξαμε μερικά από τα τραγούδια που προτιμήθηκαν αρκετά. Αφήσαμε το ροκ και τα βαρύτερα είδη σε διάθεση αλλά και βολτάζ, απ’ έξω. Προτιμήσαμε περισσότερο εύπεπτες παραγωγές, δώσαμε βάση στις ποπ αποχρώσεις που μας ευχαριστούν περισσότερο φέτος και μαζί με φετινές κυκλοφορίες τοποθετήσαμε και πολύ λίγες παλιότερες. Έτοιμο λοιπόν και το φετινό mixtape , για ακρόαση όποτε σας κάνει κέφι και για όλες τις ώρες της ημέρας . setlist: 1 .      CHRISTOBAL TAPIA DE VEER – Aloha! 2.     LA FEMME - Sacatela 3.       MEDITATIONS ON CRIME, GANG GANG DANCE – Crime Seed 4.     DANGER MOUSE ft. BLACK THOUGHT & MICHAEL KIWANUKA – Aquamarine 5.     GLASS ANIMALS – Heat Waves 6.     ELA MINUS ...

    Η δεύτερη μέρα του Release Athens Festival 2022 έχει περάσει ήδη στην ιστορία σαν μία από τις ιδανικότερες συναυλιακές εκδηλώσεις όλων των εποχών. Έχω πάει σε πάνω από 800 συναυλίες μέσα σε 35 χρόνια. Δεν ξέρω αν είναι πολλές ή λίγες ωστόσο η εμπειρία της 15/6/2022 είναι από τις σπάνιες περιπτώσεις όπου όλα (διάθεση, ήχος, απόδοση, γενικότερες  συνθήκες κ.ά.) λειτούργησαν αρμονικά ώστε να φύγουμε από το χώρο συγκινημένοι, χαρούμενοι, συνεπαρμένοι, ενθουσιασμένοι. Ακόμα και η συννεφιά βοήθησε να περάσουμε ένα απόγευμα χωρίς κίνδυνο ηλίασης και με την ανακτημένη και απαιτούμενη προσοχή στη σκηνή. Ακόμα πιο ιδανικά θα ήταν να ήταν Σάββατο ή Κυριακή ώστε να έχουμε τη δυνατότητα νωρίτερης μετάβασης για να απολαύσουμε τα δύο Ελληνικά σχήματα που άνοιξαν την ημέρα. Όπως καταλάβατε, επειδή ήταν καθημερινή, άργησα να φτάσω στο χώρο οπότε έχασα τελείως τους ROYAL ARCH και πρόλαβα τα δύο τελευταία τραγούδια των SUGAR FOR THE PILL . Και όπως στην περίπτωση των YOUTH VALL...

  Φορτσάτος και με την χαρούμενη κούραση της πρώτης μέρας να σβήνει μέσα στην αργία του Αγ. Πνεύματος, κατέβηκα με ανανεωμένο ενδιαφέρον για τη δεύτερη μέρα του Plisskën .   To line-up της ημέρας, μας ήταν περισσότερο οικείο ωστόσο όπως αποδείχτηκε τα ονόματα που δεν γνωρίζαμε πολύ ή και καθόλου έκαναν αξιομνημόνευτες εμφανίσεις. Η αρχή έγινε κατά λάθος, με την είσοδο στην Tunnel απλά για να ελέγξω ποιος έκανε έλεγχο και διαπίστωσα ότι μόλις είχε ξεκινήσει η Chakeiya Camille Richmond ή, όπως είναι γνωστή καλλιτεχνικά, keiyaA . Μεγάλωσε στο Σικάγο, ζει τώρα στη Ν. Υόρκη και έχει σπουδάσει τζαζ και άλτο σαξόφωνο. Αναφέρει ως επιρροές καλλιτέχνες της σόουλ όπως οι Chaka Khan , Patrice Rushen , μουσικοί της τζαζ όπως ο John Coltrane και ο Miles Davis αλλά επίσης έχει επηρεαστεί και από καλλιτέχνες όπως NIRVANA και SIOUXSIE AND THE BANSHEES.   Μας παρουσίασε ένα αντισυμβατικό σετ σε σχέση με το απαλό τζαζ ποπ ύφος του πρώτου της άλμπουμ. Ήταν αρκετά «αφυπνιστικό» και ...

Μετά την τραυματική ακύρωση του το 2020 και την περσινή επεισοδιακή του επιστροφή, φέτος, είναι ασφαλές να πούμε ότι  το  Plisskën  επανήλθε κανονικά. Δεν είχε κάποιο εμπορικό πρώτο όνομα φέτος, αλλά η υπόλοιπη σύνθεση αποτελούνταν από νέα ονόματα κυρίως, ευρείας ηχητικής αισθητικής και το καθένα, για τους δικούς του λόγους, μπορούσε να τραβήξει το ενδιαφέρον ενός ιδιαίτερου κοινού για κάτι όχι και τόσο maintream αλλά αρκετά αποδεκτό μέσα στο μουσικό περιβάλλον που αναπνέει. Η μέρα και το «πέρα-δώθε» ξεκίνησε από την αίθουσα Tunnel , με την Γερμανίδα  Rosa Anschütz , η οποία μου ήταν άγνωστη, ακούγοντας όμως το '' Their Blood '' από το δεύτερο άλμπουμ της, Goldener Strom , που κυκλοφόρησε τέλη Μαΐου, δεν μου έκανε μόνο μία δυνατή πρώτη εντύπωση αλλά και με κράτησε στο εσωτερικό, ηλεκτρονικό ταξίδι της  για το μεγαλύτερο μέρος της εμφάνισης της. Χρησιμοποιεί το δικό της διαμορφωμένο συνθ και τραγουδά απαγγέλοντας ενδιαφέροντες στίχους. Γι' αυτή λοιπόν την πρώτη ...