Το Σπίτι Με Τα Παράξενα

''Took some time for me to find the rhythm It's hard to see but believe in me, it's within'' 18. Giving The World Away – HATCHIE [Ivy League] Ο δεύτερος δίσκος της Hatchie είναι από τους δίσκους που κινείται σε συμβατικούς δρόμους αλλά διαθέτει μελωδίες και παραγωγή που δημιουργούν άμεσα συναισθηματική επαφή. Τα τραγούδια έχουν δυνατά ρεφρέν, για να τα τραγουδάει κανείς δυνατά, καθαρό, δυνατό, «εμψυχωτικό» ήχο ξεκάθαρα βασισμένο πάνω στο shoegaze ακόμα και στις μπαλάντες αλλά καθαρότερο και με μελωδίες με λιγότερη αντήχηση από τα βαρύτερα αντίστοιχα. Τα εύσημα εδώ πάνε στον Jorge Elbrecht που είναι βασικός παράγοντας επιτυχίας του άλμπουμ.  Όπως γράφει και το δελτίο τύπου: « Its story comes to life in the way it’s told: new songs are intentionally glossy and hi-fi, joyful and arena-sized in sound, articulating Pilbeam’s newfound strength and certainty. In fact, Giving the World Away is a record intentionally built for everyone’s empowerment, telling Pilbeam’s pe...

 «No obedezco a tu verdad lineal» 19. ¡Ay! - LUCRECIA DALT [RVNG Intl.] « Ξενοκρυσταλλικά δάκρυα του ζιρκόνιου του Άδη, μετατοπίζουν το χρόνο τον ίδιο » Η Preta είναι μια ξενομορφική οντότητα που εισήλθε στη Γη και περιγράφει τις εμπειρίες της. Προσγειώθηκε στη Λατινική Αμερική, συγκεκριμένα στην Κολομβία και δε μιλά γρι Γήινα. Μέχρι που απορρόφησε τη γηγενή κουλτούρα και γλώσσα και έμαθε να τραγουδά. Αργά, ψιθυριστά και κατανοητά. Έγινε τόσο πιστευτή που ο κόσμος δεν κατάλαβε ποτέ ότι ήταν από αλλού. «Αυτή η παράξενη,..»,  ήταν η φράση με την οποία ξεκινούσαν να την περιγράψουν οι γηγενείς Κολομβιανοί αλλά και λοιποί Γήινοι.  Και θα μπορούσε να γραφτεί και δική της τηλεοπτική σειρά αλλά ευτυχώς βρέθηκε η Lucrecia Dalt αιώνες αργότερα, για να κάνει chanelling μέσα από τα ηχογραφημένα μηνύματα τραγούδια της και να ερμηνεύσει μια δική της εκδοχή για την εξωγήινη, που άφησε τον πλανήτη σε ηλικία 200 γήινων ετών για άλλους Γαλαξίες. Το ‘’¡Ay!’’ είναι το έκτο άλμπουμ της σαν...

«I wanna reach out to old Jesus/ Tell him I, too, feel alone/ And I’m here to save ya»  20. (Watch My Moves) – KURT VILE [Verve] Το Σπίτι με Τα Παράξενα έχει πάντα καλά λόγια να λέει για αυτόν τον τραγουδοποιό από την Πεννσυλβάνια. Αμερικανιστί, είναι ο πιο «cool, calm and collected» καλλιτέχνης του είδους ακόμα και όταν τα τραγούδια του δεν πηγάζουν από ευχάριστες καταστάσεις. Οι δίσκοι του αν ήταν έμψυχα όντα θα άραζαν μαζί με τον ακροατή, θα όριζαν το χώρο κάνοντας τίποτα και θα έδινα μία πιο χαλαρή προοπτική σε όλη τη μαυρίλα ή ακόμα και ασπρίλα κάθε ύπαρξης. Το (Watch My Moves) είναι όνομα και πράμα. Παρακολουθείς πως ερμηνεύει τα τραγούδια, άξιος κληρονόμος του Lou Reed αλλά στο ακόμα χαλαρότερο και ακόμα πιο ανεπιτήδευτο, η φωνή κυριαρχεί στα αργόσυρτα τραγούδια ενώ η κιθάρα του «κάνει μαλάξεις στον εγκέφαλο» σου, την ώρα που τραγουδά για νευρική κατάπτωση και κατάθλιψη αλλά και για τη ζωή γενικότερα:  « Man, life can sure be fun / Imagine if I knew this when I was yo...

   Η επόμενη επτάδα διακρίνεται για τον αέρα ανανέωσης σε ήδη κορεσμένα είδη, περιλαμβάνει δίσκους για ακουστική απόλαυση και εμπειρία καθώς και ποπ που είναι όμορφη και αφοπλιστική. 21.    Labyrinthitis – DESTROYER [Merge]   Βρίσκεται συνέχεια στις λίστες μας ο Dan Bejar και η εκλεκτή παρέα του. Η ‘’Λαβυρινθίτιδα’’ είναι ακόμα ένα άλμπουμ καλού ποπ γούστου, εκκεντρικού crooning και σαλονάτου new wave. Έχει πάνω από 25 χρόνια στη δισκογραφία και φαίνεται να έχει άλλα τόσα πριν φθαρεί. Το φετινό του άλμπουμ του έχει κατά μέσο όρο περισσότερες εξαιρετικές στιγμές από τα τρία τελευταία αλλά και ροή που συχνά κάνει το αυτί να εκπλήσσεται ευχάριστα καθώς το οικείο στυλ διαφοροποιείται σε τρία τουλάχιστον τραγούδια. Το γενικότερο κλίμα κινείται σε ένα μεταλλαγμένο απόλυτα διακριτό και χαρακτηριστικό fusion από ποπ/new wave/funk ‘80’ς και ‘70’ς καταγωγής. Όπως και με το ‘’Kaputt’’ στις αρχές των ’10 έτσι και με το ‘’Labyrinthitis’’ το 22 η εκκίνηση των DESTROYER α...

Η σημερινή πεντάδα δείχνει ξεκάθαρα ότι τα φετινά πενήντα τουλάχιστον άλμπουμ της λίστας αυτής είναι διαλεγμένα με βάση τη συχνότητα των ακροάσεων τους και τη δυσκολία να τα κατατάξουμε καθώς βρίσκονται όλα σε ένα εξαιρετικά υψηλό επίπεδο τόσο για την αντικειμενική καλλιτεχνική τους αξία όσο και για τα αποτυπώματα που μας άφησαν.  Τρία αγαπημένα και δυνατά ντεμπούτα και δύο δεύτερα άλμπουμ που πιστοποιούν τουλάχιστον στη μία περίπτωση ότι η δεκαετία θα χαρακτηριστεί από αυτούς. 26.    Wanderlust – SUGAR FOR THE PILL [Make Me Happy!] « Η αισθητική βέβαια παραπέμπει απευθείας και χωρίς νεωτεριστικές φιοριτούρες στον ήχο των τελών της δεκαετίας του ’80 αλλά ποιος θα μπορούσε να ενοχληθεί από αυτό; Είναι αδύνατο να μην αγαπήσει κανείς το ''Wanderlust'' αν ένιωσε έστω για μία φορά την ονειρική ομορφιά του πρώτου άλμπουμ των SLOWDIVE ή λάτρευε την καθαρότητα στον ήχο των ECHO & THE BUNNYMEN. Και δεν μπορώ να σας αναφέρω περισσότερα σχήματα γιατί ουσιαστικά η μουσική τω...

  Η σημερινή πεντάδα διαθέτει ρυθμό, αναλογική ηλεκτρονική μαγεία, καυτό ροκ και απογειωτική electronica.... 31.    Timebeing – UJI [ZZK]   « Μια προϊστορική φυλή χορεύει γύρω από τη φωτιά. Νεαροί γλεντζέδες χάνονται σε μια κατάμεστη πίστα. Οι εξερευνητές πετούν έναν πύραυλο προς έναν άλλο γαλαξία. Στο σύμπαν του TIMEBEING-τρίτου άλμπουμ του Αργεντίνου μουσικού LuisMaurette-όλα αυτά τα πράγματα συνδέονται. Από τις πρώτες μέρες της ανθρωπότητας, οι άνθρωποι προσπάθησαν να επεκτείνουν την πραγματικότητά τους πέρα από τους περιορισμούς του εδώ και τώρα—και χρησιμοποίησαν την τεχνολογία για να το πραγματοποιήσουν. Οι μέθοδοι και οι μηχανές τους μπορεί να έχουν αλλάξει στο πέρασμα των αιώνων, αλλά η κίνηση παραμένει σταθερή, δονείται στην ιστορία και καταλαμβάνει έναν χώρο όπου ο χρόνος χάνει κάθε νόημα….. …….Η Υπέρβαση είναι ο στόχος και το άλμπουμ κινείται σε φανταστικούς χώρους που μπορεί να υπάρχουν ή να μην υπάρχουν: μια μεταλλική ζούγκλα, ένα βαλκανικό διαστημό...

Αυτή η πεντάδα προέκυψε τυχαία αλλά πέρα από τις μουσικές διαφορές υπάρχει η συνεκτική δύναμη των συναισθημάτων. 'Ολα ξεκινούν από μία μορφή μοναξιάς και απομόνωσης και μετά από ενδοσκόπηση  δημιουργούνται τέτοια άλμπουμ που έχουν τη δύναμη να σηκώσουν το βάρος κάθε απόχρωσης της θλίψης και να την κάνουν ομορφιά και φως...Νοιώθω ιδιαίτερα συναισθήματα γι΄αυτή την πεντάδα.   36. Ever Crashing – SRSQ [Dais] Θα ήταν ένα υπέροχο άλμπουμ της Liz Fraser αν το γύρναγε στο λίγο πιο shoegaze. Θα ήταν ένα αριστούργημα για κάθε millennial ή gen-Z  που θα άνοιγε την ψυχή του και δεν θα ήταν μονίμως θιγμένο. Θα ήταν άλμπουμ λύτρωσης πολύ μετά όμως από μεγάλα ζόρια στην αληθινή ζωή. Έχει ενδιαφέρον όμως και το τι είναι αυτό το άλμπουμ χωρίς τη δικιά μου φαντασιοπληξία. Πρόκειται για το δεύτερο άλμπουμ της Kennedy Ashlyn.  « Είναι το άθροισμα ενός σχεδόν τριετούς ταξιδιού αναζήτησης ψυχής, σύνθεσης τραγουδιών και αυτοανακάλυψης: «Έγινα ο εαυτός μου στη διαδικασία δημιουργίας α...